69 ، 70 . نفى ماهيّت از حق و تحقيق آنكه ماهيّت از لوازم معلول امكانى است و ماهيت هرممكن با وجود آن در جميع مراتب متحدست و تغاير ، بحسب تحليل ذهنى است و تنبيه و استبصار در نقل كلام ملا صدرا از مبدأ و معاد در تقرير صرافت ذات و محوضت وجود حق اول و نقل كلام شيخ و ديگر مشائيه در نفى ماهيّت از حق اول ص 70 ، 71 ، 72 ، 73 ، 74 ، 75 ، 76 . فصل سوم - در اثبات تشخّص و عينيّت آن نسبت به حق اول و بيان معناى تشخّص و تقرير وجوه فرق بين مفهوم و مصداق آن و تنبيه در اثبات وحدت تشخّص و تعيّن و وجود خاص حق جلّ جلاله و تحقيق آنكه حق اول از معانى و مفاهيم كليه و ماهويه مبرّاست و تفريع تقديسى در آنكه حق داخل هيچ مقوله از مقولات جوهرى و عرضى نميباشد و بيان آنكه حقايق وجوديه بحسب نفس ذات از سنخ معانى ماهويه نيستند . 76 ، 77 ، 78 ، 79 ، 80 . فصل چهارم - در بيان آنكه كنه ذات حق براى غير حق بوجه من الوجوه مدرك و مفهوم نمىباشد لمعة الهيّة در تعريف علم و تقرير آنكه علم ، داخل هيچ مقوله از مقولات جوهرى و عرضى نمىباشد و تقسيم علم بحصولى و حضورى و تقسيم آن باعتبارى بعلم بالكنه و بالوجه ص 81 ، 82 ، 83 ، 84 . لطيفة عرشية - اثبات سنخيّت بين مراتب وجودى و اثبات تشكيك خاصى از ناحيهء لزوم سنخيت در مراتب علىّ و معلولى و بيان حقيقت مجعول بالذات و نحوهء انكشاف معاليل و مجعولات در مقام و مرتبهء فاعل و علّت بالذات ص 84 ، 85 ، 86 ، 87 ، 88 . لمعة الهيّة - بيان آنكه حق اول صرف وجود و صرف قدرت و صرف اراده و محض كليه كمالات وجودى است و تنبيه در بيان آنكه نقصان و قصور از لوازم معلوليت و انحطاط از مقام وجوب لازمه تنزل وجود است و حكمة قرآنى در بيان اسرار آيات وارده در علم حق ، الا انّه بكل شىء محيط و بكل شىء عليم و لمعه در آنكه ادراك